نه ز دل بيرون تــــوانم نه دگــــر توان زاريست

همه شب زنده داريست همه اشک و انتظاريست

 ز کمين زلف آن مه نــه رهٌ گـــــريز بـــــاشـــد

که قسم نگاه نازش بسي سرکش و شکــــاريست

به مزار پـــاک بازان قسم است ز نـــاز چشمش

شرري ز سينه خيزد بــــــه دلم ز خــم کاريست

زرّه ُ وفــــــا نــــدارد نظري بـــــه مــــــا ندارد

که وفاي نازنينان همــــــه اش فــــــريبکار يست

همـــــه شهر مـــاتم دل همــــــه بسته دل بمويش

همه در خيال وصلت همه در هــــــواي ياريست

نه دل و نه دين نهاده تو ز   حــال ما چي پرسي

که به بزم عاشقانش همــــه ناله است و زاريست

به دو چشــم مهوش او قسمت بس است " دانش"

کـه ز پشت شـــــــام ظلمت شفـــق اميد واريست